Pag-asa sa Gitna ng Unos - Tula sa Bagyong Kristine

 Sa gitna ng unos, ako’y naririto,

Sa Mindoro, hangin ay humahagupit nang husto.

Mga puno’y yumuyuko, tila sumusuko,

Sa lakas ng bugso ng bagyong dumapo.

Ang ulan sa bubong, musika ng pangamba,

Ngunit sa puso ko'y may lakas na nadarama.

Sa bawat patak, bawat hangin na humihinga,

Pamilya’y kasama, sa gitna ng dilim at kaba.

Mga kandila’y sinindihan, ilaw sa gabi,

Habang inaasam na ang ulap ay mapawi.

Sana’y matapos na ang nangyayari sa paligid,

Sa likod ng bagyo, may araw na sisilip.

Matatapos din ito, tulad ng lahat ng unos,

At kami’y babangon, buo at walang kapos.

Sa bawat ulan at hangin na ngayon ay kalaban,

Pag-asa’y di mawawala, pag-ibig ang ating sandigan.