Sa dilim ng gabi, alaala’y bumabalik,
Mga nawalang tinig, sa isip ay humihibik.
Sa bawat dampi ng hangin, tila’y may paalam,
Hapdi ng pagkawala, di mapawi sa damdam.
Mga yapak nila sa lupa’y may iniwang bakas,
Ngunit sa piling natin, sila’y wala nang landas.
Ang kanilang mga ngiti, sa guniguni’y buhay,
Sa bawat saglit ng lungkot, tayo’y sumasabay.
Sa pag-alala natin, may pag-ibig na naglalakbay,
Hatid ng panalangin sa kaluluwang naghihintay.
Bagamat wala na sila sa ating piling ngayon,
Tangan pa rin ang alaala ng pag-ibig at aral noon.
Kaya sa gabing tahimik, tayo’y manalangin,
Ihandog ang pagmamahal, pag-asang walang patid.
Sa di-mabilang na tala, sila’y nakatanaw,
Mga mahal nating pumanaw, hindi malilimutan kailanman.
No comments:
Post a Comment