Isang TALUMPATI tungkol sa "Pagpapasya nang May Gabay ng Pananampalataya"

 

        Tayo, ang kabataan, ay may responsibilidad hindi lamang para sa ating sarili kundi pati na rin sa mga tao at mundong ating ginagalawan. Ang ating mga desisyon ang humuhubog sa ating kinabukasan, at maging ito man ay malaki o maliit, may malalim na epekto ito sa ating buhay. Ngunit bago ako magsimula nang pormal, nais ko kayong tanungin: Ano ang batayan ninyo sa pagpapasya bilang isang mananampalataya ng Diyos? Umaasa ba kayo sa inyong kutob, o humihingi kayo ng gabay mula sa iba? Ako si Jan Lib Casabar, at ngayong araw, pag-uusapan natin ang kahalagahan ng tamang pagpapasya sa buhay ng mga mananampalataya, at kung paano tayo matutulungan ng matibay na batayan sa paggawa ng tamang desisyon.

       Bilang mga mananampalataya, napakahalaga ng pagkakaroon ng matibay na pundasyon sa paggawa ng desisyon, lalo na kung ito’y may malaking epekto sa ating buhay at sa iba. Ang ating pananampalataya ang nagsisilbing gabay upang tayo’y magkaroon ng linaw at direksyon sa gitna ng kawalang-katiyakan. May ilang paraan upang maging matibay ang ating pagpapasya bilang mga mananampalataya: sa pamamagitan ng mga tanda mula sa Diyos, pakikisalamuha sa iba, pagpili ng mabuti, at pagtanaw sa magiging bunga nito sa hinaharap. Marami sa atin ang umaasa sa mga tanda mula sa Diyos kapag kailangang magdesisyon. Ang mga tandang ito ay nagiging daan upang makuha natin ang kapanatagan ng loob. Halimbawa, may mga taong naghihintay ng partikular na palatandaan bago magbigay ng sagot sa isang manliligaw o sa isang mahalagang desisyon. Bagamat karaniwan ang ganitong kaugalian, mahalagang tandaan na ang mga tanda ay dapat sumasalamin din sa ating panloob na paniniwala at pananampalataya. Ang ating mga desisyon ay naaapektuhan din ng ating pakikisalamuha sa iba. Sa pamamagitan ng pakikipag-usap, karanasan, at maging sa mga pagkakamali, natututo tayo at nagiging mas maingat sa susunod na pagkakataon. Ang paggawa ng maling desisyon ay hindi katapusan ng lahat—bahagi ito ng buhay. Ang mahalaga ay ang ating mga natutunan mula rito at kung paano natin ito gagamitin upang mas maging matalino sa hinaharap. Bilang mga mananampalataya, ang pakikisalamuha sa ating komunidad o paghahanap ng payo mula sa mga mentor ay nagbibigay ng mas malalim na kaalaman at lakas sa ating pananampalataya. Ako mismo ay nagpapasya batay sa kung ano ang makabubuti hindi lamang sa kasalukuyan kundi para rin sa hinaharap. Hindi lamang ako pumipili ng mabuti o mas mabuti, kundi ng kung ano ang pinakamainam para sa akin. Isang halimbawa sa aking buhay ay nang magduda ako kung kukuha ba ako ng SSC exam dahil narinig kong mahirap ito. Nalinlangan ako, ngunit alam kong kung papasa ako, ito ay magbubukas ng maraming oportunidad para sa akin. Sa paggawa ng desisyong iyon, pinili kong unahin ang pinakamainam para sa aking kinabukasan, kahit pa nangangahulugan ito ng pagharap sa mahirap na hamon.

    Bilang pagtatapos, nais kong iwan ang katanungang ito sa inyo: Ang ating mga desisyon ang naglalarawan sa atin, ngunit dapat din itong magpakita ng ating pananampalataya. Hindi tayo nag-iisa sa ating mga desisyon; kasama natin ang Diyos, ang ating pamilya, ang ating mga kaibigan, at ang ating komunidad upang magbigay ng gabay. Ang tamang pagpapasya ay hindi lamang tungkol sa pagpili—itinataguyod nito ang karunungan, pagmamahal, at pananampalataya. Kaya sa susunod na haharap kayo sa isang mahirap na desisyon, itanong ninyo ito sa inyong sarili: Ito ba ay nakaayon sa aking pananampalataya? Ito ba ang landas na nais ng Diyos para sa akin? Sa tulong ng Diyos bilang ating pundasyon, magagawa nating harapin ang anumang desisyon nang may kumpiyansa at layunin.