Ciao! Unang salita na nabanggit ko sayo
Hindi
ko pa alam ang gagawin. Nangangatog sa kaba. Kinakabahan!
Tama
ba ang pagkaka-pronounce ko?
Then
nakita ko ang noo mo na nakakunot
May
nasabi ba akong mali!
Eh
sinearch ko naman yun
Ang
hello daw sa Italian ay “Ciao”
Bigla
kang tumawa,
Syempre
tumawa na din ako pero para akong baliw na tumatawa eh
Hindi
alam ang gagawin tapos nagsalita ka…
Sabi
mo “Hi! Marunong akong magtagalog”
“No
need to speak in Italian”
Unang
beses kong napakinggan ang boses mo ng ganon kalapit
Muntik
na mahimatay sa kilig,
Hindi
maintindihan ang sarili
Pero
inlove na inlove ako sayo
Simula
noon ay lagi na tayong magkachat
Gabi-gabing
pinag-uusapan ang nangyari sa maghapon
Pag
may problema ay pinag-uusapan natin yun
Mga
palitan din ng joke na sobrang corny
Hanggang
sa lulalim ang ating pagsasamahan
Umamin
ako sayo na gusto kita
Umamin
ka rin na gusto mo din ako
Sabi
mo pa nga “I feel safe to be with you”
Grabe
ang swerte ko sobra
Ano
ba ang ginawa ko para swertehen ako ng ganito
Siguro
malas ako nnong huli kong buhay
Kaya
bumabawi si Lord sa akin
Tatlong
buwan na tayong magkasintahan
Patuloy
ang pagpapalitan ng mga sweet messages
I
love you! Je t’aime! Saranghae! Mahal kita! Ti amo
Pero,
pero tama nga sila
Lahat
ng bagay ay may hangganan
Di
ko lang inexpect na sa ating dalawa ay mangyayari iyon
Ang
araw-araw na chat ay naging madalang na
Ang
topic natin tuwing gabi ay nakalimutan na
Ang call
na umaabot hanggang 11 ng gabi ay nawala na
Nawala
ng lahat! Nawala na parang bula
Grabe
ang mundo
Grabe
ka mundo
Bakit
sa lahat ng tao, sa akin pa
Pwede
naman sa kaniya
Pero
sana Lord! Hiling ko lang
Sa
susunod ko na buhay,
Kahit
paulit-ulit na masaktan, paulit ulit na iwan
Gusto
ko siya pa rin
Ikaw
pa rin ang aking pipiliin
Sa
susunod na habang buhay

1 comment:
Spoken Word Poetry
Post a Comment